မုိးေသာက္ယံရဲ႕အခန္းငယ္

ေတြးလုိက္တုိင္း တႏုံ႕နုံ႕၊ ျပန္ျမင္ေယာင္တုိင္း စိတ္ပ်က္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္လာတာမုိ႕ မနက္ အလုပ္ပီးတဲ့ အခ်ိန္ထိ မေစာင့္ႏုိင္ေတာ့ပဲ အားလပ္ခ်ိန္ေလးမွာ အသည္းအသန္ ေျပးေရးမိပါတယ္။

ဘာအေၾကာင္းလဲ ဆုိေတာ့ကာ ဒီေန႕ ကန္ခဲ့တဲ့ လီဗာပူးလ္ - မန္ယူ ပြဲျဖစ္ပါတယ္။ ဆယ္ႏွစ္အတြင္းမွာ မန္ယူဟာ လီဗာပူး အိမ္ကြင္းမွာ တပြဲ ရွံဳး တပြဲ သေရက လြဲလုိ႕ က်န္တဲ့ ရွစ္ႏွစ္မွာ အႏုိင္ရခဲ့ပါတယ္။ က်ေနာ္ဟာ သရဲနီ ပရိတ္သတ္ ျဖစ္ခဲ့တာ ၁၀ႏွစ္ေက်ာ္ ၾကာခဲ့ပါပီ။ ငယ္ငယ္ေလးတည္းက အားေပးခဲ့တဲ့ အသင္းမုိ႕ ဒီအခ်ိန္မွာ သရဲေတြရဲ႕ က်ေနာ့ကုိ စုိးမုိးႏုိင္စြမ္းဟာ အျမင့္ဆုံးပါပဲ။ သရဲနီေတြ ေအာင္ပြဲ ခံရင္ က်ေနာ္ ထပ္တူေပ်ာ္တယ္။ က်ရႈံးရင္ က်ေနာ္ သူတုိ႕နဲ႕ ထပ္တူ ၀မ္းနည္းရတယ္။

အခုကန္ခဲ့တဲ့ပြဲဟာ ပထမပုိင္းကုိ လြတ္လြတ္ကြ်တ္ကြ်တ္ ၾကည့္ခဲ့ရေပမဲ့ ဒုတိယပုိင္းဟာ က်ေနာ့ အလုပ္ခ်ိန္အတြင္းမွာ ျဖစ္တာေၾကာင့္ အသည္းအသန္ လူႀကီးကုိ request လုပ္ပီး ၾကည့္ခဲ့ရတာပါ။ ပြဲပီးေတာ့မွ မၾကည့္မိရင္ အဲ့ေလာက္ စိတ္ထိခုိက္ရမွာ မဟုတ္ဘူးလုိ႕ ကိုယ့္ကုိယ္ကုိ အျပစ္တင္မိပါတယ္။ ဒီပြဲမွာ ႏွစ္ဘက္အသင္းဟာ ဒဏ္ရာေၾကာင့္ ပါဖုိ႕ မေသခ်ာဘူးဆုိတဲ့ ကစားသမားေတြကုိ ထုတ္သုံးသြားတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ သရဲနီဟာလည္း C.Ronaldo တေယာက္က လြဲရင္ က်န္တဲ့ကစားသမားေတြကုိ ထုတ္ကာ လီဗာပူး အသင္းရဲ႕ အိမ္ကြင္းမွာ ႀကံ႕ႀကံ႕ခံကစား ခဲ့ပါတယ္။ ပြဲစလုိ႕ သိပ္မၾကာခင္သုံးမိနစ္မွာ သရဲနီအသစ္ ဘာဘာေတာ့ဖ္ ခင္းေပးတဲ့ ေဘာလုံးကုိ တီဗက္စ္ သြင္းယူရာက တဂုိး ဦးေဆာင္ခဲ့ေတာ့ ေပ်ာ္လုိက္တာဆုိတာ ေျပာမေနပါနဲ႕။ လီဗာပူး ပရိတ္သတ္ သူငယ္ခ်င္းကုိလည္း စလုိက္ေသးတာေပါ့။ အဲ ပထမပုိင္း ပီးခါနီးမွာပဲ ဗန္ဒါးဆားနဲ႕ ၀က္စ္ဘေရာင္းတုိ႕ နားလည္မႈ မွားရာက ကုိယ့္ဂုိး ကုိယ္သြင္းမိကာ နစ္နာစရာေကာင္းလွတဲ့ ေခ်ပဂုိး ျပန္ေပးခဲ့ရပါတယ္။

လီဗာပူးမွာ မကစားႏုိင္ဘူး ထင္ရတဲ့ Steven Gerrard၊ Fernando Torres၊ အျပင္ Babel တုိ႕ဟာ ပထမပုိင္းမွာ ၀င္မကစားခဲ့ေပမဲ့ ဒုတိယပုိင္းမွာ လူစုံ ၀င္ကစားသြားခဲ့ပါတယ္။ ဒုတိယပုိင္းမွာ သရဲနီ ဗီဒစ္ရဲ႕ Found ကေန Vidic ဟာ အနီကတ္ဒ္ရပီး ထြက္ခဲ့ရတဲ့ ေနာက္ပုိင္း လီဗာပူးဟာ လူစုံထည့္ပီး ဖိကစားခဲ့ရာကေန Babel ရဲ႕ အႏုိင္ဂုိးသြင္းတာကုိ ၾကည့္လုိက္ရတဲ့အခါ ခံျပင္းလြန္းတာေၾကာင့္ ခုံကုိ လက္သီးနဲ႕ ထုိးမိတဲ့အထိပါပဲ။ ဒီလုိနဲ႕ပဲ ပြဲဟာ လီဗာပူး ၂ - ၁ မန္ယူ နဲ႕ ပီးဆုံးခဲ့ပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ စိတ္မေကာင္းေပမဲ့ အစြမ္းကုန္ႀကိဳးစားခဲ့တဲ့ သရဲနီေတြနဲ႕ ႀကိဳးၾကာေတြကုိ ဂုဏ္ယူပါတယ္။ ေနာက္တေၾကာ့ေတြ႕မဲ့ Man Utd ရဲ႕ Home Old Tradfford မွာ MU Revenge ဘယ္လုိလာမလဲ ဆုိတာ ထပ္ေမွ်ာ္လင့္ရင္း ဘယ္လုိမွ စိတ္မပါေတာ့မဲ့ ရွည္လ်ားတဲ့ ညတညကုိ ျဖတ္သန္း ပါေတာ့မယ္။

ထပ္တူ ၀မ္းနည္းရပါတယ္ သရဲနီ။

မေန႕ညက မုန္တုိင္းကလည္း ဆဲခါစဆုိေတာ့ သေဘၤာေပၚ လာေဆာ့တဲ့ ခရီးသည္ နည္းလွပါတယ္။ ခရီးသည္က နည္းေတာ့ အလုပ္မရွိတာနဲ႕ အေတြးနယ္ခ်ဲ႕ရင္း ဟုိး ငယ္ငယ္တုန္းက အေၾကာင္းေတြ ျပန္စဥ္းစားရင္း ငယ္သူငယ္ခ်င္း ၂ ေယာက္ကုိ သတိရမိသြားပါတယ္။ က်ေနာ္ ငယ္ငယ္က သု၀ဏၰမွာ ေမြးစကေန ၇ ႏွစ္သားေလာက္ထိ ေနခဲ့ဖူးပါတယ္။ က်န္တဲ့ သူငယ္ခ်င္း ေတြကုိ မမွတ္မိေပမဲ့ ခုခ်ိန္ထိ က်ေနာ့ ေခါင္းထဲ စြဲေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ၂ ေယာက္ေတာ့ ရွိပါတယ္။

တေယာက္က ခ်စ္မင္းေဇာ္တဲ့။ က်ေနာ္နဲ႕ သူငယ္တန္းစတက္ေတာ့ သိတာ။ ဒီေကာင္နဲ႕ က်ေနာ္က အရာရာမွာ တေယာက္နဲ႕ တေယာက္ၿပိဳင္ရမွ ေက်နပ္ၾကတာ။ သူငယ္တန္းကေန က်ေနာ္မေျပာင္းခင္ ၂တန္းထိ ဒီေကာင္နဲ႕ က်ေနာ္ တတန္းထဲ ေဘးခ်င္းကပ္ ထုိင္ၾကတာ။ လပတ္စာေမးပြဲ၊ ႏွစ္စဥ္စာေမးပြဲတုိင္း ၂ ေယာက္လုံး အဆင့္ ၁ ခ်ည္း ရလုိ႕ အတန္းထဲမွာ အဆင့္ ၂ သမား အျမဲ ေပ်ာက္တယ္။ က်ေနာ္တုိ႕ ၂ေယာက္ ထမင္းစားလဲ ၿပိဳင္တယ္။ က ခ ေရးလည္း ၿပိဳင္တယ္။ ေက်ာင္းျပန္လုိ႕ လမ္းထဲ ထြက္ကစားလည္း တခုမဟုတ္ တခု ျပိဳင္ေနၾက။ ဒီေကာင္နဲ႕ က်ေနာ့ ၾကားမွာ မေမ့ႏုိင္စရာအျဖစ္ တခုရွိတယ္။ အဲဒါက ဘာလဲဆုိေတာ့ တခါ က်ေနာ္တုိ႕ ၂ေယာက္ ရန္ျဖစ္တယ္ ေက်ာင္းမွာ။ တစ္တန္းတုန္းက ထင္တာပဲ .. စာၿပိဳင္ေရးရင္း ဒီေကာင္က ပါးစပ္ကေန ပြစိ ပြစိ ေျပာပီး က်ေနာ့ကုိ အာရုံေျပာင္းေအာင္ လုပ္တယ္ ၾကာေတာ့ က်ေနာ္ သည္းမခံႏုိင္ေတာ့ပဲ ကြန္ပါဘူးနဲ႕ ဒီေကာင့္ ေခါင္းကုိ ရုိက္ပလုိက္ မိတယ္။ ဒီေကာင္ကလည္း သူေရးေနတဲ့ ခဲတဲ့ နဲ႕ က်ေနာ့ကုိ ျပန္ထုိးတာ က်ေနာ္က လက္၀ါးနဲ႕ ခံလုိက္ေတာ့ လက္၀ါးမွာ စုိက္သြားတာေပါ့။ ဒီေကာင့္ေခါင္းလဲ မကြဲေပမဲ့ ေသြးေတာ့စုိ႕သြားတယ္။ က်ေနာ့ လက္လည္း လက္၀ါး အလယ္မွာ အေပါက္ျဖစ္ပီး ေသြးထြက္ေတာ့တာပဲ။ ငယ္တုန္းဆုိေတာ့ ဘာျပသနာမွေတာ့ မတက္လုိက္ဘူး။ ၂ဘက္လုံး မိဘေတြ နဲ႕ေတာ့ ေခၚတုိင္တယ္ ထင္တာပဲ။ သိပ္မၾကာပါဘူး ျပန္တည့္တာပဲ။ က်ေနာ့ေမြးေန႕မွာ ဒီေကာင္ ေပးထားတဲ့ (သူ႕မိဘပိုက္ဆံေပါ့) ေမြးပြရုပ္ေလး ခုထိ အိမ္မွာရွိေသးတယ္။ က်ေနာ္ကသာ ဒီအခ်ိန္မွာ ဒီေကာင့္ကုိ အမွတ္ရေနတာ ဒီေကာင္က က်ေနာ့္ နာမည္ကုိေတာင္ မွတ္မိေသးရဲ႕လားမသိ။

ေနာက္တေယာက္က ဖူးပြင့္ငုံ တဲ့။ က်ေနာ့အိမ္ေဘး တအိမ္ေက်ာ္မွာေနတဲ့ ေကာင္မေလး။ ျဖဴျဖဴေဖြးေဖြးနဲ႕ ေကာ္ပတ္ရုပ္ေလး က်ေနတာပဲ (ဓာတ္ပုံျပန္ၾကည့္ရင္း မွတ္မိတာပါ :D )။ အဲ့ကေလးမ က တဦးတည္းေသာ သမီး အေဖာ္မရွိ က်ေနာ္ တုိ႕အိမ္မွာပဲ က်ေနာ္နဲ႕ လာလာကစားေနတာ။ က်ေနာ့ထက္ တႏွစ္ေက်ာ္ငယ္တယ္ က်ေနာ့ကုိ ကုိကုိ .. ကုိကုိ နဲ႕ ေခၚတယ္။ အဲ့ကေလးမကုိ က်ေနာ္ သိပ္ႏုိင္တာေတာ့ မွတ္မိတယ္။ သူက က်ေနာ့္ဆီ ကစားခ်င္လုိ႕ လာတယ္ က်ေနာ္က သူလာပီဆုိ က်ေနာ္က ေမေမ ကြယ္ရာကုိ ေခၚပီး (သိခ်င္ေနပီေပါ့ .. ေျပာဘူး ၀ယ္ဖတ္ :D ) အ၀တ္စုတ္ကုိ ေရဆြတ္ ၾကမ္းတုိက္ခုိင္း ေတာ့တာပဲ။ အက်င့္မ်ား မေကာင္းလုိက္ပုံေျပာပါတယ္ သူမ်ား သားသမီးကုိ လုပ္ပုံက။ ခ်ာတိတ္မက တုံးကလည္း တုံးေသးတယ္ဗ်။ အိမ္မွာ ငယ္ငယ္က ေအာက္စက္ ဘာညာမွရွိပါဘူး။ ကေလးမ လာရင္ အေခြၾကည့္မလား ေအာက္စက္၀ယ္လုိက္ပီ ဆုိပီး ႀကြားတယ္။ ၾကည့္မယ္ဆုိေတာ့ စားပြဲက အံဆြဲ ေလးထဲ ကက္ဆက္ေခြေတြထည့္ တီဗီဖြင့္ျပ အဲဒါလည္း ယုံတာပဲ။ အဲဒိတုန္းကေတာ့ သေဘာေတြ က်တာေပါ့။ ခု ျပန္စဥ္းစားေတာ့ ေတာ္ေတာ့ကုိ လြမ္းမိပါတယ္။ က်ေနာ့္ အႏြံတာ ေတာ္ေတာ္ခံခဲ့ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမေလးပါ။ ေနာက္ဆုံး က်ေနာ္တုိ႕ ပုဇြန္ေတာင္ဘက္ေျပာင္းမယ္ ဆုိေတာ့ လာႏႈတ္ဆက္ပါေသးတယ္ ကုိကုိ ျပန္လာခဲ့ေနာ္တဲ့။ အဲ့အခ်ိန္က က်ေနာ္မမွတ္မိတဲ့ စကားကုိ ေမေမက အျမဲ ေျပာပီး ေနာက္တတ္ပါတယ္။ ဘာလဲဆုိေတာ့ ေမေမ သားအတြက္ အဲ့ေကာင္မေလးကုိ ငါးဆယ္နဲ႕ ၀ယ္ခဲ့ေပးပါတဲ့ :D ။

ဒီႏွစ္ေယာက္အျပင္ က်ေနာ္ တျခားသူေတြကုိ မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး။ ဒါေတာင္ သူတုိ႕ရဲ႕ ငယ္ရုပ္ေတြပဲ မွတ္မိတာပါ ဒီအခ်ိန္ လမ္းမွာ ေတြ႕လုိ႕ တုိက္သြားရင္ေတာင္ မွတ္မိၾကမယ္ မထင္ေတာ့ပါဘူး။ က်ေနာ့္ ဘ၀မွာ သူငယ္ခ်င္းေပါင္း မ်ားစြာ ရွိခဲ့ပါတယ္။ က်ေနာ္အတြက္ သူငယ္ခ်င္းေတြဟာ ဒုတိယ ဘ၀ပါပဲ။ က်ေနာ့္ မိသားစုနဲ႕ ထပ္တူ ခ်စ္ရပါတယ္။ က်ေနာ္ခ်စ္သလုိ သူတုိ႕ရဲ႕ ခ်စ္ခင္မႈ ျပန္မရမွာလဲ အေသေၾကာက္ဖူးပါတယ္။ ခုလည္း က်ေနာ္ေတြးမိ ျပန္ပါပီ။ က်ေနာ္ ဒီ ၂ေယာက္ကုိ သတိရေနခ်ိန္မွာ သူတုိ႕ က်ေနာ့္ နာမည္ေလးကုိေတာင္ သိၾကပါေတာ့မလားလုိ႕ း( ။

တညလုံး အလုပ္လုပ္ ပီးေတာ့ မနက္က်ရင္ မနားႏုိင္ေသး Boat Drill က ရွိလုိ႕ စိတ္ညစ္မယ္ ႀကံေသး မနက္ Drill ၿပီးတာနဲ႕ Marketing manager ရဲ႕ Briefing ရွိတယ္တဲ့။ ေသဟ လုိ႕ပဲ စိတ္ထဲက က်ိန္ဆဲမိလုိက္တယ္။ ဒီရက္ပုိင္း အလြန္႕ အလြန္ မ်ားျပားလွတဲ့ မေလးရွားရဲ႕ ေဟာလီးေဒးေတြေၾကာင့္ အုိတီေတြ လုပ္ေနရတာက လြတ္မယ္ႀကံေသး။ လာျပန္ပီ ဒီ Briefing။ ဟုိတခါ ေပးထားတဲ့ Project က ပီးရုံရွိေသး ဘာမ်ားထပ္လာဦးမလဲ မသိလုိ႕ မ်က္ခုံးကေတာ့ ခပ္လႈပ္လႈပ္ရယ္။

Drill ပီးတာနဲ႕ မနားႏုိင္ အသည္းအသန္ Conference room ရွိရာကုိ ေျပးရပါတယ္။ သူမ်ားေနာက္က်ရင္ အေရးမႀကီး ကုိယ္ေနာက္က်ရင္ေတာ့ ျပသနာေပါင္း ေသာင္းေျခာက္ေထာင္ ရွိႏုိင္သည္။ ဟုိေရာက္ေတာ့ အခန္းပင္ မဖြင့္ရေသး ဘာလုိ႕လဲဆုိေတာ့ ဒီေန႕ HOD meeting ရွိသည္တဲ့။ ဟုတ္ပါ့ ၂ ရက္ေန႕ပဲလုိ႕ ေတြးရင္း ဆက္ေစာင့္ ရေတာ့တာေပါ့ Day Shift Night Shift ေခၚထားတာေၾကာင့္ အလုပ္၀င္ရမဲ့ လူေတြက အခ်ိန္ကပ္ေနသလုိ ညသမားေတြကလည္း ဒီအခ်ိန္ထိ မနားရေသးလုိ႕ စိတ္ညစ္ေနၾကပီ။ ေနာက္ဆုံး suprv ရဲ႕ meeting cancel လုပ္တယ္ ဆုိလုိ႕ ေကာင္းလုိက္တာဆုိပီး အခန္းျပန္နားရုံ ရွိေသး ဖုန္းေခၚပီး ခုခ်က္ခ်င္း စပီတဲ့။ ေျပးရ ျပန္ပီေပါ့။

Title ကုိၾကည့္ပီး စိတ္က ဟုိးးး ေအာက္ဆံုးထိ က်သြားတယ္။ က်ေနာ့ နားထဲ ဘာမွ မၾကားေတာ့ပါဘူး။ က်ေနာ္တုိ႕ project တခု ပီးရုံ ရွိေသး ေနာက္တခုကုိ က်ေနာ္တုိ႕ ဌာနကုိ ထပ္ေပးျပန္ပီ။ အမွန္ဆုိ ဒီပေရာ့ဂ်က္ေတြဟာ က်ေနာ္တုိ႕ ဌာနနဲ႕ ဘာမွကုိ မဆုိင္တာ။ အဲဒါေတြကုိ ေအာ္ႀကိး ဟစ္က်ယ္နဲ႕ ရွင္းေနတဲ့ Manager ကုိ ၾကည့္ရင္း က်ေနာ္ ေတာ္ေတာ္စိတ္ကုန္သြားပါတယ္။ အားလုံးလည္း က်ေနာ့္ လုိပါပဲ။ ဒီပေရာ့ဂ်က္ေတြဟာ အနည္းဆုံး သုံးလကေန ဆယ္လထိ ၾကာတတ္တယ္ ၾကားကာလမွာလည္း သင္းတုိ႕ ဌာနက ဘာမွ၀င္မကူတာ အရမ္းခံရခက္လွပါတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ ေပေတပီး သူတုိ႕ေျပာေနတာေတြ တလုံးမွ နားထဲ မ၀င္ဖုိ႕ ႀကိဳးစားရင္း ညည္းလုိက္မိပါတယ္ SUCK ။

ပ်င္းပ်င္းရွိတာနဲ႕ ၀ယ္ထားပီး မၾကည့္ျဖစ္ေသးတဲ့ ရုပ္ရွင္ကားေတြကုိ ေမႊကာ Kung Fu Panda ဆုိတဲ့ ကာတြန္း ကားေလးကုိ ၾကည့္ဖို႕ ေရြးလုိက္မိပါတယ္။ တေခြလုံး အစအဆုံး ၾကည့္ၿပီးတဲ့အခါ ဒီအေခြ ၀ယ္မိတာ ငါ့အတြက္ တန္တယ္လုိ႕ ေက်နပ္မိလုိက္ပါတယ္။ Animation ေတြရဲ႕ ေသသပ္ လွပတဲ့ လႈပ္ရွားမႈေတြနဲ႕ တကားလုံး ဆြဲေဆာင္ သြားလုိက္တာ ေရေတာင္ ထမေသာက္ ျဖစ္ေအာင္ပါပဲ။ ဇာတ္လုိက္ အျဖစ္ သရုပ္ေဆာင္တဲ့ Po ဆုိတဲ့ ပန္ဒါေလး ဟာ အရမ္းကုိ ခ်စ္ဖုိ႕ေကာင္းလွပါတယ္။ ေနာက္ဆုံး ရန္သူ ဇာတ္ေကာင္ Tai Lung နဲ႕ ယွဥ္ၿပိဳင္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ကာတြန္း ကားပင္ ျဖစ္လင့္ကစား အေတာ့္ကုိ ဆြဲေဆာင္မႈ ေပးလွပါတယ္။ ဒီကားက Trailer မွာတည္းက နာမည္ႀကီးခဲ့တာ နာမည္ႀကီးေလာက္ပါတယ္လုိ႕ ဆုံးျဖတ္လုိက္မိပါတယ္။ က်ေနာ္ေတာင္ ဒီေလာက္ႀကိဳက္ေနရင္ ဒီကားက တကမၻာလုံးမွာ ၀င္ေငြစံခ်ိန္ ခ်ဳိးဦးမယ့္ ကားလုိ႕ ထင္လုိက္မိပါတယ္။