ကဲ အားလုံးအတြက္ သတင္းေကာင္းေလး တခု ပါးခ်င္ပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႕ သရဲနီခ်စ္သူေတြ အတြက္ အကုိလင္းထက္ကေနပီး သရဲနီတုိ႕ ေပ်ာ္စံရာ ဘေလာ့ေလးတခု ေမြးဖြားေပးခဲ့သလုိ အခုအခ်ိန္မွာလည္း သရဲနီ ခ်စ္သူမ်ား ပုိမုိစည္းစည္းလုံးလုံးနဲ႕ အတူတကြ ေဆြးေႏြးတုိင္ပင္ၾကရန္အတြက္ သရဲနီဖုိရမ္ကုိ ႏုိ၀င္ဘာလ ငါးရက္ေန႕မွ စပီး ဖြင့္လွစ္ေပးလုိက္ပါပီ။ ဒီဖုိရမ္ေလးမွာ က်ေနာ္တုိ႕ သရဲနီခ်စ္သူေတြ တေပါင္းတစည္းတည္း ျဖစ္ေစရန္အျပင္ အလွမ္းနီးသမွ် ေဘာလုံးသတင္း အားလုံးကုိ တင္ကာ ေဆြးေႏြးသြားမွာ ျဖစ္တာေၾကာင့္ တျခား ေဘာလုံး ခ်စ္သူမ်ားအားလုံးလည္း ၀င္ေရာက္ ေဆြးေႏြးႏုိင္ၾကပါတယ္။ စတင္တည္ေထာင္ေပးခဲ့တဲ့ အကုိလင္းထက္ ကို ဒီေနရာကေနပီး အထူးေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေျပာပါရေစ။ တျခားက်ေနာ္တုိ႕ မန္ယူခ်စ္သူ ေတြနဲ႕ အျခားေဘာလုံးခ်စ္သူမ်ား အားလုံးလည္း အတူတကြ ပူးေပါင္းႀကိဳးစားၾကပါစုိ႕လုိ႕ ....

အၿပံဳးတခ်က္

အၿပံဳး တခ်က္ဟာ ဒီေလာက္ ခက္ခဲပါသလား ...

က်ေနာ္ အႀကိမ္ႀကိမ္ ျပန္စဥ္းစားေနၾကည့္မိသည္။ စဥ္းစားလုိက္တုိင္း အေျဖက
မိမိကုိယ္ကုိ သာ အျပစ္တင္ ေနမိသည္။ ဘာေၾကာင့့္ ဒီေလာက္ ေဖာ္ေရြမႈ နည္းရပါသလဲဟု .. ျဖစ္ပုံက ဒီလုိ ..

က်ေနာ္ အလုပ္လုပ္ေသာ ကာစီႏုိထဲတြင္ လွည့္ကာ က်ေနာ္တုိ႕ Dept ႏွင့္သက္ဆုိင္ေသာ Slot Machines မ်ားကုိ လွည့္ၾကည့္ေနတုန္း ျဖတ္လာေသာ Marketing မန္ေနဂ်ာကုိ က်ေနာ္ ေတြ႕လုိက္သည္။ ေတြ႕လုိက္ပါလွ်က္ မိမိ အထက္လူႀကီးတေယာက္ကုိ ၿပံဳးျပသင့္ပါလွ်က္ က်ေနာ္ သူ အနားေရာက္လာခ်ိန္ထိ က်ေနာ္မၿပံဳးျပ မိသည့္အျပင္ အဲ့အခ်ိန္မွာ က်ေနာ့မ်က္ႏွာက ေတာ္ေတာ္ တည္ေနခဲ့သည္ဟု က်ေနာ္ထင္သည္။ သူကေတာ့ အဲ့လုိမဟုတ္ Marketing မန္ေနဂ်ာ ပီသစြာ ေဖာ္ေရြေသာ အၿပံဳးတခ်က္ကုိ ကုိယ့္လက္ေအာက္ ငယ္သားပင္ ျဖစ္ေစကာမူ ၿပံဳးျပသြားခဲ့သည္။ အဲ့ဒီ စကၠန္႕ပုိင္းေလး အတြင္းမွာပင္ က်ေနာ္ အရွက္ႀကီး ရွက္ရေတာ့သည္။ မိမိလုပ္ေနသည္က လူအမ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံေနရေသာ ေနရာတခု ထုိ႕အျပင္ကုိယ့္ အလုပ္က ပိုေရြ႕ လူအမ်ားႏွင့္ တုိက္ရုိက္ထိေတြ႕ရေသာ အလုပ္။ အမ်ားႀကီး စဥ္းစားမိကာ မိမိ အျပဳအမူအတြက္ အရွက္ ရမိေတာ့သည္။ ထုိေၾကာင့္ သူ တပတ္ျပန္လာေသာ အခါ က်ေနာ္ က ဦးေအာင္ ေဖာ္ေဖာ္ေရြေရြ ၿပံဳးျပ လုိက္မိသည္။ ထို႕အတြက္ သူက က်ေနာ့ ပုခုံးကုိ ပုတ္ကာ ေခါင္းညိမ့္ ဆက္ေလွ်ာက္သြားေတာ့သည္။

အမွန္က က်ေနာ္ ဒီရက္ပုိင္း ေတာ္ေတာ့ ကုိ အလုပ္မ်ားေနသည္။ ပုံမွန္ ၀န္ထမ္းတေယာက္ အေနႏွင့္ သိပ္မမ်ား ႏုိင္ေပမဲ့ က်ေနာ္တုိ႕ယူထားရေသာ ေနရာက တဌာနလုံးမွာမွ က်ေနာ္အပါအ၀င္ ေလးေယာက္သာရွိသည္။ က်ေနာ္တုိ႕ ညဂ်ဴတီတြင္ ၂ ေယာက္သာရွိသည့္ အတြက္ အထဲတြင္ေရာ ရုံးခန္းတြင္ပါ က်ေနာ္တုိ႕ အလုပ္မ်ား ၾကသည္။ ဒီရက္ပုိင္း ပုိမ်ားသည့္ အေၾကာင္းက ေနရာတူ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က အၿပီး ျပန္သြားခဲ့သည္။ သူျပန္သြားေတာ့ သူကုိင္ထားေသာ ပေရာ့ဂ်က္မ်ားကုိ HOD လုပ္သူက က်ေနာ့ကုိ လုပ္ႏုိင္ မလုပ္ႏုိင္ မေမးပဲ တာ၀န္ေပးခဲ့သည္။ ေပးခဲ့တာက က်ေနာ္လုံး၀ မကြ်မ္းက်င္ေသာ ဂရပ္ဖစ္ဒီဇုိင္းမ်ား ... ပထမရက္ပုိင္း ေတာ္ေတာ္ကုိ စိတ္တုိခဲ့သည္။ သုိ႕ေပမဲ့ သူ႕ဆန္စား ရဲရမည္ ဟု တင္းကာ ျဖစ္ေအာင္ ေလ့လာခဲ့ကာ အရင္ အေျခခံႏွင့္ ေပါင္းပီး က်ေနာ္တတ္ႏုိင္သမွ် ႀကိဳးစားခဲ့သည္။ ထုတ္သမွ် ဒီဇုိင္းကုိ ေဂ်းမ်ားကာ ျပန္ျပင္ခုိင္းခဲ့ေသာ မားကက္တင္း ဌာနကုိလည္း ေက်းဇူးတင္သည္။ သူတုိ႕ ေဂ်းမ်ားလုိ႕သာ အခု က်ေနာ္ နားလည္ရသည္။ တပတ္အတြင္း က်ေနာ္ ဒီဇုိင္း ၇ ခု ထုတ္ေပးခဲ့သည္။ သုိ႕ေပမဲ့ ရလဒ္က က်ေနာ္ လူေရွ႕သူေရွ႕ မေရွာင္ ဟန္မေဆာင္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ စိတ္က်ဥ္းက်ပ္မႈေၾကာင့္ မ်က္ႏွာက မႈန္ကုတ္ကုတ္ ျဖစ္သြားရသည္။ ေနာက္ တခ်က္ ရီျပဖုိ႕ကုိ ေသမေလာက္ တြန္႕တုိေနခဲ့ေတာ့သည္။ တခ်က္ရယ္ရင္ တရက္အသက္ပုိရွည္ မည္ဟု ၾကားဖူးေပမဲ့ ဘာကိုမွ ဂရုမစုိက္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ က်ေနာ့္ အလုပ္ပိခဲ့သည္။ သုိ႕ေပမဲ့ ဒီမနက္ သင္ခန္းစာက က်ေနာ့ကုိ ျပဳျပင္ေပးလုိက္ၿပီ။

အလုပ္ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား က်ေနာ္ ေနာက္ကုိ ၿပံဳးဖုိ႕ ၀န္မေလးေတာ့ပါ။ က်ေနာ့အၿပံဳးက လူတေယာက္ကုိ စိတ္အဆင္ေျပမႈ ေပးႏုိင္တယ္ဆုိ က်ေနာ္ ၿပံဳးရက်ဳိး နပ္ပီဟု .....

က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္း - ၁

အကုိႀကီး ZeroTrash ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြဆိုတဲ့ ပုိ႕စ္ကုိ သြားဖတ္ပီးတည္းက က်ေနာ္လည္း က်ေနာ့ ခ်စ္သယ္ခ်င္း ေတြအေၾကာင္း ေရးခ်င္ခဲ့တာ ၾကာပါပီ။ သုိ႕ေပေသာ္လည္းေပါ့ဗ်ာ အေၾကာင္းေၾကာင္းေသာ အေၾကာင္းတုိ႕ေၾကာင့္ သင္းတုိ႕ခမ်ာ က်ေနာ့ စာမ်က္ႏွာေပၚ တက္ခြင့္မရခဲ့ၾက ရွာဘူးေပါ့။ (အဟဲ ဟုိေကာင္ေတြ ဖတ္ပီး ဆဲမယ္ မႀကံနဲ႕၊ ရာရာစစ သူ႕စာမ်က္ႏွာေပၚပဲ တက္ရဦးမယ္လုိ႕လည္း မိန္းမလုိ မိန္းမရ ေျပာမေနနဲ႕၊ ငါက မင္းတုိ႕ ေကာင္းစား ေစခ်င္လြန္းလုိ႕ ကုိယ္ထင္ ျပရတာကြ (အဲေလ ေရာကုန္ပီ) မင္းတုိ႕ ေကာင္းေစ ခ်င္လြန္းလုိ႕ ေရးေပး ရတာကြ။) ဟုိးငယ္ငယ္ေလးတည္းက က်ေနာ္နဲ႕တူတူ ေကာင္းတူဆုိးဖက္ ခံစားခဲ့ၾကတဲ့ က်ေနာ့္ ခ်စ္သယ္ခ်င္းေတြ အေၾကာင္း စေရးပါေတာ့မယ္ ဒန္ တန္႕ တန္ ... ။ ;D

ဟန္လြင္ဦး

က်ေနာ့ရဲ႕ ညီအကုိ လုိခ်စ္တဲ့ အရင္းႏွီးဆုံး သူငယ္ခ်င္းေတြထဲက သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ပါပဲ။ ဒီေကာင့္ကုိေတာ့ အဖြဲ႕ထဲမွာ ခ်ီးေၾကာင္ ရယ္လုိ႕ နာမည္ဖ်က္ေပးထားၾကတယ္ ခင္ဗ်။ ပုံမွန္ဆုိရင္ ေကာင္းေပမဲ့ တခါတခါ က်ပ္မျပည့္ပဲ လုပ္ခ်င္တာ ထလုပ္တတ္လုိ႕ ဒီနာမည္ကုိ ေပးထားရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ခုမွရတဲ့နာမည္လည္း မဟုတ္ပါဘူး ဟုိးငယ္ငယ္ ေလးတန္းေက်ာင္းသား ဘ၀ေလာက္တည္းက ပုိင္ဆုိင္ထားတဲ့ ဘြဲ႕ျဖစ္ပါတယ္။ လူပုံစံကေတာ့ ျဖဴျဖဴ ပိန္ပိန္နဲ႕ ရုပ္ရည္က ခပ္သန္႕သန္႕မုိ႕ SKB ေပါ့ဗ်ာ။ (ဒါေပမဲ့ ခုခ်ိန္ထိ ရည္းစား မယ္မယ္ရရ မရွိေသးပါဘူး အီစီကလီေတြေတာ့ ရွိပါရဲ႕)။ ဒီေကာင္နဲ႕ က်ေနာ္ စခင္တာက က်ေနာ္ သဃၤန္းကြ်န္းကေန ေက်ာင္းေျပာင္းလာပီး ပထမဆုံး က်ေနာ္ ေက်ာင္းစတက္ ရမဲ့ ေန႕မွာပါ။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ဒီေကာင္ကလည္း ေက်ာင္းေျပာင္းလာတဲ့ ေက်ာင္းသားသစ္ အဲလုိနဲ႕ က်ေနာ္တုိ႕ တူတူထုိင္ျဖစ္ရင္း ခင္ခဲ့ၾကတယ္ေပါ့။ အဲ အဲ့ဒီကေန စလုိ႕ အတူတူထုိင္လုိက္တာဟာ က်ေနာ္တုိ႕ တကၠသိုလ္ေက်ာင္း ေနာက္ဆုံးႏွစ္ထိပါပဲ။ ေနာက္ ဒီေကာင့္ အိမ္နဲ႕ က်ေနာ့္အိမ္က ေရွ႕ေနာက္ ကပ္ေနတာဆုိေတာ့ သူ႕အိမ္ဟာ က်ေနာ့္အိမ္ က်ေနာ့္အိမ္ဟာ သူအိမ္ကုိ ျဖစ္ေနေတာ့တာပါပဲ။ တခါတရံ က်ေနာ္က ဒိေကာင့္ မိသားစုနဲ႕ ထမင္းစားေနခ်ိန္မွာ ဒီေကာင္က က်ေနာ့္အိမ္က ထမင္းစား၀ုိင္းမွာ ခပ္တည္တည္နဲ႕ မ်ဳိဆုိ႕ေနတတ္ပါတယ္။ ေဘာလုံးကန္လည္း တူတူ၊ က်ဴရွင္ သင္တန္း တက္လည္းတူတူ စာက်က္ေတာ့လည္း တူတူ ဘယ္ေတာ့ျဖစ္ျဖစ္ တတြဲတြဲ ေတြ႕ရတတ္တာေၾကာင့္ သူငယ္ခ်င္းေတြၾကားထဲမွာ က်ေနာ္တုိ႕ ၂ေယာက္ဟာ ျဖဴမဲ ညီေနာင္ရယ္ဆုိပီး နာမည္တြင္ခဲ့ပါတယ္။ မွတ္မိသေလာက္ က်ေနာ္တုိ႕ ခုနစ္တန္း အရြယ္မွာ အိမ္က ကုကၠိဳင္း ေရကူးကန္ကုိ ေရကူးသင္ဖုိ႕ လႊတ္ခဲ့ပါတယ္။ အိမ္က ပထမအပတ္ေလာက္ပဲ လုိက္ပုိ႕ကာ ေနာက္ရက္ေတြ တကၠစီနဲ႕ပဲ လႊတ္ပါေတာ့တယ္။ တေန႕ က်ေနာ္တုိ႕ ေရကူးသင္ရင္း ေရနစ္လုိ႕ ၂ေယာက္လုံး ေၾကာက္ပီး ေနာက္ေန႕ေတြ သင္တန္း မသြားေတာ့ပဲ ဂိမ္းဆုိင္မွာသာ အခ်ိန္ျဖဳန္းပီး အခ်ိန္တန္မွ အိမ္ျပန္ခဲ့ ၾကပါတယ္။ ခပ္တည္တည္ပဲေပါ့ အဲ သင္တန္းပီးေတာ့ သင္တန္းဆင္း လက္မွတ္ ေပးပြဲႀကီးက တီဗီမွာလာေတာ့မွ က်ေနာ္တုိ႕မွာ အဆူခံ ရပါေတာ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ ေနာက္ပုိင္းမွာ က်ေနာ္တုိ႕ ၂ေယာက္လုံး သူငယ္ခ်င္းေတြ ေကာင္းမႈနဲ႕ ေရမေၾကာက္ေတာ့ပဲ ကြ်မ္းကြ်မ္း က်င္က်င္ ကူးတတ္တဲ့ အဆင့္ထိ ေရာက္သြားပါတယ္။ အဲ့အရြယ္ထဲက က်ေနာ္တုိ႕က အဲ့လုိပါ။

ကိတ္စေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကုိ ဒီေကာင္မပါပဲ က်ေနာ္မလုပ္တတ္သလုိ သူကလည္း က်ေနာ့ကုိ မတုိင္ပင္ပဲ မလုပ္တတ္ပါဘူး အနည္းဆုံး အသိေတာ့ ေပးၾကပါတယ္ ဘယ္ေျခလွမ္းမယ္ဆုိတာကုိေပါ့။ က်ေနာ္တုိ႕ မုိးေတြသိပ္သည္းတဲ့ ညလုိမ်ဳိးမွာ လမ္းထြက္ေလွ်ာက္ဖူးတယ္၊ ေကာင္မေလး တေယာက္ကုိ ၂ ေယာက္ အတူတူ ႀကိဳက္ခဲ့ဖူးတယ္ (ေနာက္ေတာ့လည္း ဟုတ္တာမဟုတ္ပါဘူး)၊ ဗုိလ္တေထာင္ ဆိပ္ကမ္းမွာ ညႀကီးသန္းေခါင္ ဂစ္တာထုိင္တီးခဲ့ၾကဖူးတယ္၊ ဒီေကာင္ အရူးထတာ မနက္ေလးနာရီေလာက္ႀကီး က်ေနာ့္ကုိ ႏႈိးပီး သူႀကိဳက္ေနတဲ့ ေကာင္မေလး အိမ္ကုိ ပန္းသြားခ်ိတ္ခ်င္တယ္ ဆုိလုိ႕ က်ေနာ္ လုိက္ေပးခဲ့ရဖူးတယ္၊ က်ေနာ္ အိမ္က ခုိးလစ္ပီး ခရီးတေယာက္တည္း သြားမယ္ဆုိေတာ့ ဒီေကာင္က အေဖာ္လုိက္ေပးခဲ့ဖူးတယ္၊ က်ေနာ္တုိ႕ အိမ္ေတြ ျပသနာ ႀကံဳရတုိင္း ေခါင္းခ်င္းဆုိင္ေျဖရွင္း ၾကတာ က်ေနာ္တုိ႕ ၂ေယာက္ပါပဲ၊ က်ေနာ္တုိ႕ အတူျဖတ္သန္းလာတဲ့ အခ်ိန္က မ်ားလြန္းပါတယ္ ဒါေၾကာင့္တေယာက္နဲ႕ တေယာက္ ဘာလုပ္ခ်င္တယ္ဆုိတာ နားလည္မႈ အရမ္းရွိပါတယ္။

က်ေနာ္ သေဘၤာတက္လာေတာ့ ဒီေကာင္က အင္ဂ်င္ဘက္ ေရြးတာမုိ႕ ေဒါက္ဆင္းရင္း က်န္ခဲ့ေပမဲ့ အရင္လုိပဲ က်ေနာ့္အိမ္မွာ ေမေမလုိသမွ်ကုိ ကူညီ လုပ္ကိုင္ေပးေနပါတယ္။ က်ေနာ့္ကုိ ေလယာဥ္ကြင္း လုိက္ပုိ႕တုန္းက ဒီေကာင္ မ်က္ရည္၀ဲပီး ေျပာခဲ့တာကုိ အမွတ္ရပါေသးတယ္ ငါတုိ႕ ၂ေယာက္ ဘယ္တုန္းကမွ ဒီေလာက္ အႀကာႀကီး မခြဲခဲ့ၾကဖူးဘူး ငါတုိ႕ ငယ္ငယ္တုန္းက အခ်ိန္ေတြကုိ ျပန္ရခ်င္တယ္ကြာ တဲ့ က်ေနာ္ တခ်က္ၿပံဳးပီး ငေပါ လုိ႕သာ ေျပာႏုိင္ပါတယ္ က်ေနာ္ကုိယ္တုိင္လည္း စိတ္ထဲက ဒီေကာင့္လုိ ေျပာမိေနလုိ႕ပါပဲ။ ခုေတာ့ ဒီေကာင္က ရည္းစားေတြ ဘာေတြရလုိ႕ အုိေကေနပီတဲ့ က်ေနာ့ကုိ ဒီေကာင္ေၾကာသြားပီေပါ့ အဟင္းဟင္း (သတိထားေစခ်င္ပါသည္) ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ျပန္မဲ့အခ်ိန္က်ရင္ေတာ့ ၂ေယာက္လုံး နည္းနည္းပါးပါး ေသာက္တတ္ ေနၾကပီမုိ႕ သြားစရာ ေနရာတေနရာ တုိးဦးမည္ ဟု ေတြးရင္ ခ်ီးေၾကာင္ အေၾကာင္း ဒီမွာပဲ ရပ္ပါရေစ။ တျခား ခ်စ္သယ္ခ်င္းေတြအေၾကာင္းကုိလည္း အလ်ဥ္းသင့္သလုိ တင္ပါဦးမည္။

ဆႏၵ

ေရာင္စုံျခယ္ထားတဲ့
ပန္းခင္းႀကီးကုိ ေငးၾကည့္ရင္း
ငါဟာ ဥယ်ာဥ္မွဴး တေယာက္ ျဖစ္ခ်င္ခဲ့ဖူးတယ္။

ကမၻာေက်ာ္ပုဂၢိဳလ္ ေတြရဲ႕
ေအာင္ျမင္ ေက်ာ္ၾကားမႈေတြကုိ ၾကည့္ရင္း
ငါဟာ ကမၻာေက်ာ္ တေယာက္ျဖစ္ခ်င္ခဲ့ဖူးတယ္။

အေကြ႕အေကာက္မ်ားတဲ့
ေလာကႀကီးကုိ ျဖတ္သန္းရတုိင္း
ျဖဴစင္တဲ့ ကေလးငယ္တေယာက္ရဲ႕ ဘ၀မ်ဳိး
ျပန္လည္ ရခ်င္ခဲ့ဖူးတယ္။

ခ်စ္သူရဲ႕ အၿပံဳးမ်က္ႏွာကုိ
ခပ္ေ၀းေ၀းက ေငးၾကည့္ရင္း ေက်နပ္ခဲ့ဖူးသလုိ
သူမမ်က္ႏွာ မႈိင္ေနခ်ိန္မွာေတာ့
အၿပံဳးေတြ ျပန္လည္ထုဆစ္ေပးဖုိ႕ ငါ့လက္တစုံကုိ
အသုံးေတာ္ခံ ခ်င္ခဲ့ဖူးတယ္။

ဒါေတြဟာ ...
တကယ္ေတာ့ ... တကယ္ေတာ့ ...
ငါရဲ႕ စိတၱဇဆန္ဆန္ စိတ္ကူးယဥ္မႈေတြပါပဲ
ဒါေတြကုိ ဖယ္ၿပီး ငါ့ဘ၀ရဲ႕ ပုစၧာေတြကုိ အေျဖထုတ္ေတာ့
အသိဥာဏ္က မီးေမာင္းထုိးျပလုိက္တယ္
မင္းဟာ စိတ္ကူးယဥ္သာ ဆန္တတ္တဲ့
အႀကြင္းမရွိ အညံ့စားေကာင္ တဲ့ ။
ငါရယ္သံေတြ ေျခာက္ကပ္ေနမလား မသိ။


မ်က္လုံးကုိ အသာဖြင့္ကာ ညင္ညင္သာသာပဲ က်ေနာ္ႏုိးထခဲ့ပါတယ္။ တခန္းလုံး အေမွာင္က်ေနလုိ႕ ေဘးက Alarm ေပးထားတဲ့နာရီရဲ႕ မီးကုိ အားျပဳကာ အခ်ိန္ကုိ ၾကည့္ေတာ့ 7:30 Pm ။ စိတ္ထဲက အမယ္ ငါ တယ္ မဆုိးပါလားလုိ႕ ကုိယ့္ဟာကုိ က်ိတ္ခ်ီးက်ဴးလုိက္မိတယ္။ ဟုတ္သည္ ဒီရက္ပုိင္း အိမ္က ပုိ႕ေပးတဲ့ တရုတ္သုိင္းကားေတြ ၾကည့္ပီး လူက အလုပ္၀င္ခါနီး နာရီ၀က္ေလာက္လုိမွ ႏုိး အသည္းအသန္လုပ္က အလုပ္၀င္ေနရတာ ရက္က ၾကာလာပီ။ သုိင္းက်မ္းကလည္း ရွည္လွသည္ ေန႕လည္ သုံးေလးနာရီထိ ၾကည့္တာေတာင္ မပီးႏုိင္ေသး မင္းသားက အခုမွ ေခ်ာက္ထဲက်ကာ သုိင္းက်မ္းရတုန္း အဲေလ ေယာင္ကုန္ပီ လုပ္စရာရွိတာ လုပ္မွပါ ဟုေတြးကာ အိပ္ယာ လုိက္ကာကုိ အသာဖြင့္ပီး ေဘးကုိ ၾကည့္ေတာ့ သေကာင့္သား အခန္းေဖာ္ သူငယ္ခ်င္းက အိပ္ေနပီ။ အင္းေလ ပင္ပမ္းလုိ႕ ထင္ပါရဲ႕ လုိ႕ ေတြးလုိက္မိတယ္။ ကုိယ္တုိင္လည္း တခါတေလ အလုပ္ပိတဲ့ ေန႕ဆုိ အခန္းျပန္ေရာက္တာနဲ႕ အ၀တ္ေတာင္ မလဲ ႏုိင္ပဲ တန္းေမွာက္ လုိက္တာနဲ႕ အိပ္ေပ်ာ္သြားတတ္တာကုိး။ ကဲ ထားပါေလ ဆုိပီး အိပ္ယာေပၚမွ ကုန္းရုန္းထကာ အင္း ေစာေသး တာပဲ အလုပ္၀င္ရမွာက 9:00 Pm ဆုိေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာေလး ဖြင့္ပီး ဘေလာ့ေလးကုိ ၾကည့္ ခ်တ္ရြမ္းထဲလည္း နည္းနည္းပါးပါး ၀င္ပြားဦးမွ ဆုိတဲ့ အႀကံနဲ႕ ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕ ထုိင္လုိက္မိတယ္။ က်ေနာ့လုိပဲ အိပ္မႈန္စုံ၀ါး နဲ႕ ႏုိးထလာတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာေလးကုိ ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူး ၾကည့္ရင္းနဲ႕က ကြန္ပ်ဴတာ စကရင္မ္ရဲ႕ နာရီဒုိင္ခြက္က တုိင္မင္ မကုိက္ပဲ မ်က္လုံးထဲ ၀င္လာေတာ့ ျမင္လုိက္ရတာက 8:55 Pm .. OMG .. ဘယ္လုိျဖစ္တာလဲ ဟု ေတြးကာ ေခါင္းေပၚက တုိင္ကပ္ နာရီကုိ ၾကည့္ေတာ့ ေသခ်ာသမွ နာရီလက္တံက 8:55 ကုိ ျပေနသည္။ မယုံႏုိင္သျဖင့္ ေခါင္းအုံးေဘးမွာ ထားေသာ အလမ္းေပးထားသည့္ နာရီကုိ ျပန္ၾကည့္ေတာ့ ခုထိ 7:30 သြားပီ ဓာတ္ခဲ ကုန္ေနပီ ဖုံးအလမ္းကုိ ၾကည့္ေတာ့ ဘယ္အခ်ိန္ထဲက အားကုန္ေနသည္မသိ ပိတ္လုိ႕ေနသည္။ ဆက္မေတြးႏုိင္အားေတာ့ အလုပ္၀င္ရန္ ေလးမိနစ္သာ လုိေတာ့သည္ ဆုိတဲ့ အသိက နားထင္ကုိ ၀ုန္းခနဲ ေျပးေဆာင့္သည္။

မ်က္ႏွာကုိ ကမန္းကတမ္း သစ္ သြားပင္မတုိက္အား အသင့္ခ်ိတ္ထားတဲ့ ဂ်ဴတီ၀တ္စုံကုိ အသည္းအသန္ေကာက္ စြပ္ကာ ေျပးရသည္။ ေၾကာင္လွ်ာသီးကုိ လမ္းသြားရင္ တည့္သည္ မတည့္သည္ မသိ ေကာက္စြပ္ကာ ဘုိသီ ဘတ္သီျဖင့္ တန္းေနေအာင္ ေျပးရသည္။ လမ္းတေလွ်ာက္ ၾကည့္ၾကတဲ့ လူေတြက မနည္း ဂရုမစိုက္ႏုိင္အား Time Card ရုိက္သည့္ေနရာကုိ ေရာက္ကာ ကဒ္ယူလုိက္ေတာ့ 9:02 Pm။ ေသသာ ေသလုိက္ခ်င္ေတာ့သည္ ဟု ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ က်ိန္ဆဲကာ အထဲ ၀င္သြားေတာ့ တဌာနတည္း ေဘာ္ဒါေတြက Dream Walking လားတဲ့ ပုံမွန္ အေနအထားဆုိ ျပန္ေျပာမိမွာ ေသခ်ာေပမဲ့ အခု ကုိယ္က ေနာက္က်ေနေတာ့ အတတ္ႏုိင္ဆုံး စပ္ၿဖဲၿဖဲ လုပ္ထားရသည္။ သိပ္မၾကာ HOD ေခၚရာ ရုံးခန္းထဲသုိ႕ လုိက္သြားကာ အဆူခံရေတာ့သည္ ကံေကာင္းသည္ ဒီအျပစ္က ကံေကာင္းလွ်င္ Warning Letter ေလာက္နဲ႕ ပီးႏုိင္သလုိ ကံဆုိးရင္ Bonus Deduction ထိ ရႏုိင္သည္ HOD စိတ္ေကာင္း၀င္ေနခ်ိန္မုိ႕ထင့္ ေနာက္ ၂ ႏွစ္ေက်ာ္အတြင္း ဘာအျပစ္မွ မရွိတာ တုိ႕ကုိ ေထာက္ကာ ေနာက္မျဖစ္ေစႏွင့္ဟု ဆုိကာ ေရခ်ဳိးခ်ိန္ျပန္ေပးေတာ့မွ ခ်ဳိးရေတာ့သည္။ စိတ္ထဲမွေတာ့ တရုတ္မင္းသား နဲ႕ နာရီကုိ က်ိန္ဆဲေနမိသည္။

ထုိေန႕က ခရီးသည္မ်ား သျဖင့္ ကာစီႏုိထဲ လူရႈပ္ကာ အားလံုး အလုပ္မ်ားေနၾကသည္။ က်ေနာ့္ ထမင္းစားခ်ိန္က ထမင္းစားခန္းမပိတ္မွီ ငါးမိနစ္ အလုိေလး ျဖစ္သျဖင့္ ဘရိတ္ခ္ရေတာ့ အသည္းအသန္ ေျပးရသည္။ ကုိယ္ေရႊ ၀ိတ္တာေတြက ၀ီရိယေကာင္းကာ ေစာသိမ္းလွ်င္ ငတ္ႏုိင္သည္ေလ။ ဟုိေရာက္ေတာ့ ဟင္းဘန္းေတြျမင္မွ စိတ္ေအးသြားကာ ရင္ထဲက အလုံးက ၀ုန္းဆုိ က်သြားသည္။ ငါမငတ္ေတာ့ဘူးေပါ့ :D ။ ထုံးစံအတုိင္း စားစရာ မရွိေပမဲ့ အဆင္ေျပႏုိင္တာေလးေတြ ေရြးထည့္ကာ စားပြဲဆီသုိ႕ အလွ်င္စလုိသြားမိလုိက္ေတာ့ အဲ့မွာ ေတြ႕ပီေပါ့ အဲ့မွာ ေတြ႕တာ ဘင္လာဒင္နဲ႕ ေခ်ာစုခင္ စေတြ႕တာ ( ပထမေတာ့ ဘာမွန္းမသိ ကေလးေတြေျပာေနၾကတာ လုိက္ေယာင္တာ ေနာက္ေတာ့ ေသခ်ာေမးၾကည့္ေတာ့မွ ကုိႀကီးကလည္း ဘင္လာဒင္က မုတ္ဆိတ္ မမ်ားဘူးလား တဲ့ အင္း မ်ားတယ္ေလ ေခ်ာစုခင္က သြားမေခါဘူးလားတဲ့ အင္း ေခါတယ္ေလ ဆုိေတာ့ အင္းေပါ့ သူတုိ႕ ၂ ေယာက္ေတြ႕ေတာ့ ညိတာေပါ့တဲ့ ေကာင္းေလစြ လုိ႕ တမိကာာ သေဘာက်သြားေတာ့သည္ မသိသူမ်ား မွတ္ေလာ့) စကားေတာင္ ဘယ္ေရာက္ သြားမွန္းမသိ သူတုိ႕ရႈပ္တာနဲ႕ .. အဲ အလွ်င္စလိုသြား လုိက္ေတာ့ ဘယ္သူ ေမွာက္ထားမွန္းမသိတဲ့ ေရေတြကုိ တက္နင္းမိကာ လူက ဟုိဘက္လဲမလုိ ဒီဘက္လဲမလုိ နဲ႕ အႏုိင္အႏုိင္ထိမ္းရင္းက လက္ထဲက စားေတာ္ခြက္ အဲေလ ပန္းကန္က က်ကာ ကြဲသြားေတာ့သည္။ ဟင္င္ ရယ္လုိ႕ တကာ မွင္ေသသြားမိသည္ သူမ်ားေတြ ၀ုိင္းၾကည့္တာကုိ ဂရုမစုိက္အား ဘာလုိ႕ဆုိေတာ့ ၀ိတ္တာ တေယာက္နဲ႕ က်ေနာ္တုိ႕ အေလာင္းအစားလုပ္ကာ ဒီပန္းကန္ေတြက ဂ်ာမနီက ပန္းကန္ေတြ ေတာ္ရုံက်ရုံ နဲ႕ မကြဲဟုဆုိတာကုိ က်ေနာ္တုိ႕က လက္မခံႏုိင္ပဲ ေလာင္းစား လုပ္ကာ သူတလွည့္ကုိယ္တလွည့္ ခ်ခြဲခဲ့သည္ ပန္းကန္ေတြ အဲ့တုန္းက ဘုရားစူး မကြဲခဲ့တဲ့ ပန္းကန္ေတြ ခု ကုိယ့္လက္ထဲက်ေတာ့ ကြဲသြားပီ။ ေအာင့္သက္သက္နဲ႕ Restaurant Supervisor ေျပာတာကုိ ခံပီး စားလည္းမ၀င္ေတာ့ ျပန္ဆင္းလာရသည္။ တေနကုန္ေတာ့ ဘာဆာသလဲ မေမးနဲ႕ေတာ့။ မနက္ေစာေစာမွသာ ေပါင္းကာ က်ိတ္ရေတာ့သည္။ အလုပ္ထဲတြင္လည္း ေတာက္ေလွ်ာက္ အဆင္မေျပလုိက္တာဆုိတာ အဲ့ဒီေတာ့မွ ေအာ္ ျပသဒါးေန႕ဆုိတာ ဒီလုိေန႕မ်ဳိးထင္ပါ့ဟု ေကာက္ခ်က္ ခ်မိေတာ့သည္။ အလုပ္ထြက္လာေတာ့ ေဘးခန္းမွ သူငယ္ခ်င္းက သူၾကည့္ ေနသည့္ ကုိးရီးယားကား ပီးပီတဲ့ မင္းယူထားလုိက္ ဇာတ္လမ္းေလးက ေကာင္းခ်က္ကြာ မင္းသမီးကလည္း ေခ်ာက ေခ်ာဆုိေတာ့ ဘာေျပာေကာင္းမလဲဆုိကာ အေခြလာေပးေတာ့ ေနကြာ ဟု ေျပာကာ တံခါးေဆာင့္ ပိတ္လုိက္ေတာ့ ဟုိေကာင့္ခမ်ာ အူလည္လည္နဲ႕ ထြက္သြားရရွာေတာ့သည္။

ကဲ မ၀ါေရ ဒီေလာက္နဲ႕ပဲ ေက်နပ္ပါေတာ့ေနာ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၃ လေလာက္က ႀကံဳခဲ့ရတဲ့ က်ေနာ့္ရဲ႕ ႏွစ္ႏွစ္ ေက်ာ္ အတြင္း ဗရုတ္သုတ္ခ အက်ဆုံး ေန႕တေန႕ ကုိ သတိရမိတာနဲ႕ ျပန္ေဖာ္ျပေပးလုိက္ပါတယ္။ ေနာက္က်တဲ့ အတြက္ ေဆာရီးပါ အမ၀ါေရ .. ဆက္ၿပီးေတာ့ က်ေနာ့္ အေႀကြးက်န္ေနေသးတဲ့ ကုိလင္းထက္ကုိ ဒီပုိ႕စ္ေလးကုိ သူ႕ ျပန္ တဂ္လုိက္ပါတယ္ (ဟြန္႕ မွတ္ပီလား တဂ္ခ်င္ဦး လက္စားေခ်ပလုိက္တာ မွတ္ထား) :D ကုိလင္းထက္ႀကီး ေရးေပးပါဥိးလုိ႕။

မွတ္သားဖြယ္ရာစကားမ်ား

သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ Forward လုပ္လိုက္တဲ့ Powerpoint File ေလးထဲက တန္ဖိုးရွိတဲ့ စကားေတြပါ။ ကၽြန္မကို စိတ္ခြန္အားေတြရေစလို႔ ဆိုလိုရင္းမပ်က္ေအာင္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ႀကိဳးစားဘာသာျပန္ၿပီး မွ်ေ၀လိုက္ပါတယ္။ မူရင္းေရးသားသူ (တစ္ေယာက္ထက္ပုိရင္) အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္ရွင္။

  • ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ဒီကမာၻေပၚက ဘယ္သူနဲ႔မွ ႏိႈင္းၿပီး မယွဥ္ျပိဳင္ပါနဲ႔။ အဲဒီလို ျပိဳင္လိုက္တာဟာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေစာ္ကားလိုက္တာပါပဲ။
  • ဘယ္သူမွ ေသာ့တံမရွိတဲ့ ေသာ့ခေလာက္ကို မဖန္တီးပါဘူး။ အဲဒီလိုပဲ ျမတ္စြာဘုရားကလည္း အေျဖမရွိတဲ့ ျပႆနာကို မေပးပါဘူး။
  • သင္စိတ္ညစ္ေနတဲ့အခါမွာ ဘ၀က သင့္ကိုရယ္တယ္။ သင္ေပ်ာ္ရႊင္ေနတဲ့အခါမွာ ဘ၀က သင့္ကို ျပံဳးၿပီးၾကည့္တယ္။ သင္သူမ်ားေတြကို ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ လုပ္ေပးတဲ့အခါမွာေတာ့ ဘ၀က သင့္ကို အေလးျပဳတယ္။
  • ေအာင္ျမင္သူတိုင္းမွာ ပင္ပန္းဆင္းရဲတဲ့ ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ ရွိဖူးပါတယ္။ ပင္ပန္းဆင္းရဲတဲ့ ဇာတ္လမ္းတိုင္းမွာလည္း ေအာင္ျမင္တဲ့ဇာတ္သိမ္းတစ္ခု ရွိပါတယ္။
  • လြယ္တာက သူမ်ားရဲ႕အမွားကုိ ေ၀ဖန္အကဲျဖတ္ဖို႔ပါ။ ခက္တာကေတာ့ ကုိယ့္အျပစ္ကို အမွန္အတုိင္း သိျမင္ဖို႔ပါ။
  • ဘယ္သူမွ အတိတ္ကို ျပန္သြားၿပီး ဆိုးရြားတဲ့အစကို ျပင္လို႔မရပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ေအာင္ျမင္တဲ့ အဆံုးသတ္ရဖို႔ အခုခ်က္ခ်င္း စတင္လႈပ္ရွားတာကိုေတာ့ လူတိုင္းလုပ္လို႔ ရပါတယ္။
  • ျပႆနာတစ္ခုဟာ ေျဖရွင္းလို႔ရႏိုင္တာဆိုရင္ ဘာမွစိတ္ပူစရာ မလိုပါဘူး။ ေျဖရွင္းလို႔ မရႏိုင္ဘူး ဆိုရင္လည္း စိတ္ပူေနလို႔ ဘာမ်ားထူးမွာ မို႔လို႔လဲ။
  • အခြင့္အေရးတစ္ခုကို ဆံုးရံႈးလိုက္ရၿပီဆိုရင္ သင့္မ်က္လံုးေတြကို မ်က္ရည္ေတြနဲ႔ ျပည့္မေနပါေစနဲ႔။ မ်က္ရည္ေတြက သင့္ေရွ႕က ပိုေကာင္းတဲ့ ေနာက္ထပ္အခြင့္အေရးတစ္ခုကို ကြယ္ပစ္လိုက္ပါလိမ့္မယ္။
  • မ်က္ႏွာကိုျပဳျပင္လိုက္တာ (Changing the face) ဟာ ဘာကိုမွ ေျပာင္းလဲေစႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အေျပာင္းအလဲကို ရင္ဆိုင္လိုက္တာ (Facing the change) ကေတာ့ အရာရာကို ေျပာင္းလဲသြားေစႏိုင္ပါတယ္။
  • သူမ်ားေတြအေၾကာင္း မေက်မနပ္ ညည္းညဴမေနပါနဲ႔။ ျငိမ္းခ်မ္းခ်င္ရင္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ပဲ ေျပာင္းလဲျပဳျပင္လိုက္ပါ။
  • အမွားေတြက ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ နာက်င္ပင္ပန္းေစပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ႏွစ္ေတြၾကာလာလို႔ အဲဒီအမွားေတြ စုေပါင္းလိုက္တဲ့အခါမွာေတာ့ သင့္ကို ေအာင္ျမင္မႈဆီ ေခၚေဆာင္သြားမယ့္ “အေတြ႕အၾကံဳ”ဆိုတာ ျဖစ္လာပါတယ္။
  • က်ရံႈးတဲ့အခ်ိန္မွာ ရဲရင့္မႈရွိပါ။ ေအာင္ျမင္တဲ့အခ်ိန္မွာ တည္ျငိမ္မႈရွိပါ။
  • အပူေပးခံထားရတဲ့ ေရႊေတြဟာ အလွဆင္ပစၥည္းေတြ ျဖစ္လာပါတယ္။ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ နန္းဆြဲခံထားရတဲ့ ေၾကးေတြဟာ ၀ိုင္ယာႀကိဳးေတြ ျဖစ္လာပါတယ္။ ထြင္းထုခံထားရတဲ့ ေက်ာက္တံုးေတြဟာလည္း ရုပ္ထုေတြ ျဖစ္လာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သင့္ဘ၀မွာ နာက်င္မႈခံစားရမႈေတြ မ်ားလာေလ သင့္ရဲ႕တန္ဖိုးတက္လာေလပါပဲ။
ဒီပုိ႕စ္ေလးကုိ အမ လုပ္သူ မေရႊျပည္သူ ဆီက တုိက္ရုိက္ကူးယူထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒီပုိ႕စ္ေလး ဖတ္ပီး အရမ္း ႀကိဳက္မိသြားတာေၾကာင့္ အမ ေရႊျပည္သူ ဆီက ခြင့္ေတာင္းပီး တင္ယူထားရတာပါ။ ဒီပုိ႕စ္ေလး ျမင္တုိင္း ကုိယ့္ဟာ့ကုိ သတိေပးေနမိေအာင္ပါ။ လာလည္တဲ့ သူေတြလည္း အေသအခ်ာေလး ဖတ္ေစခ်င္ပါတယ္။ ေ၀မွ် ခြင့္ေပးတဲ့ မေရႊျပည္သူကုိလည္း အထူးေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ဒီေနရာကေန ေျပာပါရေစ။


''ဆီမီးရယ္ထိန္ ၊ အိုင္မင္းေရၾကည္က .. ၊
ၾကာငါးမည္ ငံုအာစြင့္တယ္.. ၊ ဖူးပြင့္ခ်ိန္ခါ .. ။
အႆ၀ဏီ ယွဥ္ကာခ်ဥ္းပါလို ့.. ၊ လင္းလာတဲ့ ေငြတာရိန္ရယ္.. ၊
ၿပာမွိန္လ်က္ ၿမဴေခ်ဆိုင္း .. ။
ဂါရေ၀ ၊ သဒၵါေၿခြ ကန္ေတာ့ပဲြကိုလ .. ၊
မစဲေပါင္ ကုသိုလ္ႏိႈးၾကတယ္ .. ၊ မ်ိဳးၿမန္မာတိုင္း'' ............ ။

ဗုဒၶၿမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ သတၱမေၿမာက္၀ါကို တာ၀တိ ံသာ နတ္ၿပည္၌ ၀ါကပ္ေတာ္မူၿပီး မယ္ေတာ္ၿဖစ္ခဲ့ဖူးေသာ သႏ ၱဳႆီတ နတ္သားအားအမႈးၿပဳ၍ စၾက၀ဠာေနရာ အႏံွ ့မွ နတ္ၿဗဟၼာ အေပါင္းတို ့အား အဘိဓမၼာ တရားေတာ္ၿမတ္ကို ေဟာၾကားေတာ္မူသည္ ။သီတင္းကြ်တ္လၿပည့္ေန ့ ေရာက္ေသာအခါ ဘုရားရွင္သည္ နတ္ၿဗဟၼာ အေပါင္းၿခံရံကာ ေရႊေစာင္းတန္း ၊ ေငြေစာင္းတန္း ၊ ပတၱၿမားေစာင္းတန္း မ်ားၿဖင့္ စီခ်ယ္ အပ္ေသာ ရတနာ ေစာင္းတန္းၿဖင့္ လူ ့ၿပည္ၿဖစ္ေသာ သကၤႆနဂိုရ္ ၿပည္သို ့ၿပန္လည္ဆင္းသက္ၾကြၿမန္းေတာ္မူသည္ ။
ထိုအခါ သမယတြင္ ၿပည္သူၿပည္သားအေပါင္းတို ့က မီးရွဴး မီးတိုင္မ်ား ၊မီးပန္းမ်ား၊ ဆီမီးမ်ား ၊ဆြမ္းပန္းေရခ်မ္း မ်ားၿဖင့္ ကပ္လွဴပူေဇာ္ၾကသည္ ။ တာ၀တိ ံသာနတ္ၿပည္ရိွ စူဠာမဏိ ေစတီေတာ္ကိုလည္း ပူေဇာ္သည့္ အထိမ္းအမွတ္ၿဖင့္ မီးပံုးမ်ားၿပဳလုပ္၍ ေကာင္းကင္သို ့လႊတ္တင္ ပူေဇာ္ၾကသည္ ။ထိုကဲ့သို ့ပူေဇာ္ၾကသည္ကို အေၾကာင္းၿပဳကာ ယေန ့ေခတ္အခါတိုင္ေအာင္ ၿမန္မာတစ္ႏိုင္ငံလံုး၌ ႏွစ္စဥ္က်င္းပၿပဳလုပ္ၿမဲ ၿဖစ္သည္ ။ (ထုိစာသားမ်ားကုိ ကုိနႏၵ၏ Mail Forward မွ ယူကာ အသုံးျပဳထားပါသည္)

ေအာ ဘာလုိလုိနဲ႕ သီတင္းတခါကြ်တ္လာျပန္ပီ .. ဒီေနရာမွာ ေအာက္တုိဘာကုိ ျဖတ္လာတာ သုံးခါ တိတိရွိခဲ့ ျပန္ပီေပါ့ .. အဲဒီလုိ အခါသမယေတြေရာက္တုိင္း ကုိယ့္ေနရပ္ ကုိယ့္ဌာနီကုိ သတိရမိတာ တအားပါပဲ ...
မိသားစု၊ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ျဖတ္သန္းခဲ့ရတဲ့ အခ်ိန္ေတြဟာ ဒီအခ်ိန္မွာ ခံစားမႈကုိ နက္နဲ ေစတာပါပဲ ....

ဟုိး ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ သီတင္းကြ်တ္ပီဆုိရင္ ေဖေဖ ေမေမ နဲ႕ လုိက္ၿပီး ကန္ေတာ့ထုိက္တဲ့ သူေတြကုိလုိက္ ကန္ေတာ့ ခဲ့တာ မွတ္မိေနပါတယ္။ အဲ့လုိေန႕မ်ဳိးဆုိ ၀တ္ေကာင္းစားလွေတြ၀တ္ မနက္ေစာႀကီး ေရႊတိဂုံဘုရားကုိ တက္ဖူး ဘုရားေစာင္းမွာ မနက္စာ နန္းႀကီးသုပ္စား ေနာက္ေတာ့ ေဖေဖက သြားခ်င္တဲ့ ေနရာမွန္သမွ် တေနကုန္ လုိက္ပုိ႕ပါတယ္ ေလွ်ာက္လည္ ရုပ္ရွင္ၾကည့္ေပါ့ ... ညပုိင္းက်ေတာ့ ဘုိးဘုိး၊ ဘြားဘြား၊ ဦးေလး အေဒၚေတြကုိ လုိက္ကန္ေတာ့ မုန္႕ဖုိးေတြရ ပြဲေစ်း ေလွ်ာက္လည္ မုန္႕စားနဲ႕ ေပ်ာ္စရာ သိပ္ေကာင္းခဲ့ပါတယ္။

အသက္အရြယ္ေလး ရလာေတာ့ အိမ္နဲ႕မသြားေတာ့ဘူး။
အေမနဲ႕ အေဖကေတာ့ တေနကုန္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း မွာသာ ဥပုသ္ယူရင္း အခ်ိန္ကုန္ေစေတာ့တယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ မနက္ဆုိ ဘုရားတက္တယ္ အင္းက်ီ အျဖဴ ေယာပုဆုိးေလးေတြနဲ႕ တူညီေပါ့။ အဲ ကားထဲမွာေတာ့ အိတ္ေတြနဲ႕ ထုပ္ထားတယ္ ေဘာင္းဘီေတြ တီရွပ္ေတြ ပါတယ္ခင္ဗ် ;D။ ပီးတာနဲ႕ ကဲၾကမယ္ဆုိတဲ့ အႀကံနဲ႕ေလ။ ဘုရားဖူးပီး ျပန္လာပီ ဆုိတာနဲ႕ တေနကုန္ တေနကမ္း ေလွ်ာက္အေလလုိက္ေတာ့ တာပါပဲ။ ညေနေရာက္ေတာ့ အိမ္မွာ မီးပုံးေတြ တပ္ မီးပူေဇာ္၊ အိမ္ေရွ႕ကေက်ာက္ခက္ ပင္ေတြမွာ မီးအလွ လုိက္ဆင္ နဲ႕ အခ်ိန္ကုန္ေစေတာ့တာပါပဲ။ အားလုံးပီးပီ ဆုိရင္ ဒန္းေလးေပၚ ထုိင္ပီး ထိန္ထိန္သာေနတဲ့ လႀကီးကုိ ေငးရင္ တေယာက္တည္း စိတ္ကူးယဥ္၊ စိတ္ေပါက္ရင္ ဂစ္တာ ထတီး နဲ႕ အဲလုိညမ်ဳိးကုိ မအိပ္ပဲ ကုန္ဆုံးေစခဲ့ဖူးပါတယ္။

ေနာက္ က်ေနာ္တုိ႕က ပုဇြန္ေတာင္သားေတြဆုိေတာ့ ပုဇြန္ေတာင္ သီတင္းကြ်တ္ ပြဲေစ်းဆုိတာ နာမည္ ႀကီးပဲေလ တအားစည္တာ ေရာက္ဖူးသူေတြ သိၾကမွာပါ။ ေစ်းသည္ေတြ အစီအရီ ကစားနည္းေတြမ်ဳိးစုံနဲ႕ သိပ္စည္တဲ့ ပြဲေစ်းတခုပါ။ ဆယ္တန္းပီးေတာ့ မွတ္မွတ္ရရ သူငယ္ခ်င္းေတြ စုပီး ပြဲေစ်းမွာ ေစ်းဆုိင္ ဖြင့္မယ္ ဆုိပီး စပ္ေဆာ့ၾကတယ္။ အဲလုိနဲ႕ စလုိက္တာဟာ တကယ္တမ္းလုိက္လုပ္ေတာ့ မပီးေတာ့ပါဘူး ေစ်းဆုိင္အတြက္ ေနရာယူရ၊ ၿမိဳ႕နယ္ရုံးေပါင္းစုံ သြားရ ခံ၀န္ကတိေတြ မ်ားစြာ ထုိးရနဲ႕ ငါးေယာက္လုံး ကုိယ့္ဟာနဲ႕ကုိယ္ အလုပ္ရႈပ္ကုန္ပါတယ္။ အားလုံးပီးေတာ့ ဆုိင္ဖြင့္တာဟုတ္ပါပီ ဘာေရာင္းမွာတုန္း ဆိုေတာ့ ၀ုိင္းစဥ္းစားရင္း Burger, Snack & Soft Drink ဆုိင္ေလး ျဖစ္သြားတယ္။ နီးစပ္ရာ အသုိင္းအ၀ုိင္းကုိ လက္မွတ္ေတြ ၀ယ္ခ်င္လည္းေရာင္း မ၀ယ္ခ်င္လည္း ေရာင္းနဲ႕ ရွိသမွ် ကူပြန္ေတြ ကုန္သြားတယ္ေပါ့ ;D ။ ကုိယ့္ဟာကုိ decorate လုပ္ထားတဲ့ ဆုိင္ေလးကုိ တကယ္ဖြင့္ေတာ့မဲ့ အဖိတ္ေန႕ ညေနမွာ ၾကည့္ရင္း ၾကည္ႏူးေနၾကမိတယ္။ ဒီဆုိင္ေလးအတြက္ ေပးထားရတဲ့ အခ်ိန္က နည္းမွ မနည္းပဲကုိး။ တကယ္လည္း အလုပ္စေရာ မွာထားတဲ့ ေအာ္ဒါေတြက ေတာ္ေတာ္နဲ႕ မေရာက္ႏုိင္ျဖစ္ပီး ဆုိင္က ကုိးနာရီေလာက္မွ စဖြင့္ ႏုိင္ေတာ့တယ္ ေရာက္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ အားနာပါးနာနဲ႕ ေလွ်ာက္ၾကည့္ခုိင္းထားရတယ္။ အားလုံးစုံပီ ဆုိေတာ့မွ ကုိယ္ေတြပဲ စားပြဲထုိး၊ ကုိယ္ေတြပဲ ဧည့္ႀကိဳ၊ ကုိယ္ေတြပဲ ဒီေဂ် ေပါ့ တေယာက္တလက္နဲ႕ လုပ္လုိက္ၾကတာ ပင္ပမ္းလုိ႕ ပင္ပမ္းမွန္းေတာင္ မသိရပါဘူး။ ဒီၾကားထဲ ကုိယ္ေတြလုိပဲ ဆုိင္ဖြင့္တဲ့ လသာ ဘက္ သူငယ္ခ်င္းေတြကလည္း ဖိတ္ထားတာမုိ႕ သူတုိ႕ဆီလည္း ၂ေယာက္ေလာက္ကုိ လႊတ္ရေသးတယ္။ မနက္က်ေတာ့လည္း မနားရ တေယာက္က ဆုိင္ေစာင့္ ထားရတယ္ ဆုိင္မွာပဲေနေပါ့ ဒီပြဲေတာ္ရက္ကေတာ့ အဲလုိ စီစဥ္ထားတာ တကယ္တမ္းလည္းက်ေရာ တေယာက္တည္း မထားရက္တာနဲ႕ ငါးေယာက္လုံး ဆုိင္မွာပဲ ေနၾက ထမင္းစားတဲ့အခ်ိန္ေလာက္ပဲ အိမ္ကုိ ခဏျပန္ၾကတယ္ အိမ္ေတြကလည္း ေတာ္ေတာ္ မ်က္စိ စပါးေမႊး ဆူးေနၾကပီ အဟိ။ ပြဲေတာ္ရက္ပီးလုိ႕ အားလုံးျပန္ခ်ဳပ္ၾကေတာ့ နဂုိက မွန္းထားတဲ့အတုိင္း အရွံဳးက ေပၚေနေတာ့ သိပ္မထူးဆန္းေတာ့ပါဘူး စလုပ္တည္းက က်ေနာ္တုိ႕ ျမတ္ခ်င္လုိ႕ လုပ္ခဲ့တာမွ မဟုတ္တာ က်ေနာ္တုိ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕ စည္းလုံးမႈ အေတြ႕အႀကံဳ ေတြကုိ လုိခ်င္လုိ႕ လုပ္ခဲ့တာျဖစ္လုိ႕ က်ေနာ္တုိ႕ ေပ်ာ္ေပ်ာ္နဲ႕ပဲ ၿပီးခဲ့ၾကပါတယ္။

ခုႏွစ္ေတြမွာေတာ့ ပုဇြန္ေတာင္ဟာလည္း ေပ်ာ္စရာမေကာင္းေတာ့ပါဘူး။ သီတင္းကြ်တ္ဆုိရင္လည္း ဘာမွန္း မသိပဲ ၿပီးၿပီးသြားတတ္တယ္။ အရင္လုိ ေပ်ာ္ပြဲ ရႊင္ပြဲ လုပ္ခြင့္မေပးေတာ့ဘူး ဘာေၾကာင့္မွန္းေတာ့ မသိဘူးေပါ့ ေနာ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ က်ေနာ္ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေတြကုိ ပဲ သတိရေနတယ္။ ေဟာ အခု တခါေရာက္လာျပန္ပီ ဒီေန႕ ဘာမွ ေထြေထြထူးထူး မလုပ္ႏုိင္ေတာ့ သက္သက္လြတ္ေလာက္ေတာ့ ျဖစ္ေအာင္စားမယ္ ဆုံးျဖတ္ပီး သီတင္းကြ်တ္လျပည့္ ေန႕ကုိ တေယာက္တည္း ျဖတ္သန္းခဲ့ပါေတာ့တယ္။

Older Posts

Blogger Template by Blogcrowds.