မုိးေသာက္ယံရဲ႕အခန္းငယ္

ေနာက္ဆုံးေတာ့ ကုိယ့္အားကုိယ္ကုိးတာပဲ ေကာင္းပါတယ္

ေၾကာက္စရာ သတၱ၀ါမ်ား

အလြမ္းအိမ္ က က်ေနာ့္ကုိ Tag ျပန္ပီတဲ့ အေၾကာင္းအရာေလးက ေၾကာက္စရာ သတၱ၀ါမ်ား နဲ႕ေလ ...

ေၾကာက္စရာ သတၱ၀ါဆုိကတည္းက က်ေနာ္ ေျပးျမင္မိတာက အေကာင္ေသးေသး အေမြးလဲရွိမယ္ ျမင္လုိက္တာနဲ႕ မသတီစရာ အေကာင္ေတြကုိ ေျပးျမင္မိပါတယ္ အလြန္႕အလြန္ ေၾကာက္တဲ့ အေကာင္ေတြကေတာ့ ၾကြက္ (သင္းကေတာ့ ထိပ္ဆုံးခင္ဗ်) ပုိးဟပ္ ဒီအတိုင္း ေနလုိ႕ ကေတာ့ သိပ္မေၾကာက္ ပါဘူး အဲ သူမ်ား ထပံ်ပီလားဆုိ အေသေၾကာက္တယ္ဗ် ေနာက္ လင္းႏုိ႕ မိတ္ေဆြတို႕လဲ ၾကံဳဖူးမွာပါ တခါတခါ လမ္းမွားပီးအိမ္ထဲ ပ်ံ၀င္လာတတ္တယ္ေလ ပီးရင္ ျပန္ထြက္တဲ့ အေပါက္ကုိမျမင္ၾကဘူး သင္းတုိ႕ကအခန္းထဲ ၀ဲ ေနေရာ အဲ့အခါ မ်ားဆုိ က်ေနာ္ အတြက္ ေနစရာမရွိ ျဖစ္ေန တတ္တယ္ အဲလုိအခ်ိန္ မ်ဳိးဆုိ နီးရာ အခန္းတခန္းကုိ ေျပး၀င္ကာ ပုန္းေနတတ္တာပဲ။ ေဖေဖ ေမေမ နဲ႕ ညီႏွစ္ေကာင္အတြက္ ဟာသကုိ ျဖစ္လုိ႕ေပါ့ ေနာက္ဆုံး ေဖေဖက ကယ္မွသာ လြတ္ေျမာက္ရ တတ္တာ။ ေနာက္တေကာင္က ပန္းေတြမွာ ပါတတ္တဲ့ ခူယားေလ သိတယ္ဟုတ္… ျဖစ္ပုံက ဒီလုိ ၇ တန္းေက်ာင္းသား ေလာက္တုန္းက ညီလတ္ရယ္ က်ေနာ္ရယ္ အေမဆီက မုန္႕ဖုိး လုိခ်င္ေတာ့ အေမ ဘုရားပန္းလဲရာမွာ ကူသလုိနဲ႕ ေႏွာင့္ယွက္တုန္းကေပါ့ ပန္းအရြက္ေလးေတြ ၀ုိင္းသင္ေပးရင္း ဖတ္ကနဲဆုိ က်ေနာ့လက္ေပၚ ခူးယားတေကာင္က က်လာတယ္ က်ေနာ္က ခ်က္ခ်င္း မသိပါဘူး တျဖည္းျဖည္း ယားလာမွ လက္ကုိ မၾကည့္ပဲ ကုတ္လုိက္တာ ခူယားခင္မ်ာ ျဗိကနဲ ေနေအာင္ ျပဲထြက္ပီး ဇီ၀ိန္ ေကြ်ပါေလေရာ တက္တုန္းက မသိေတာ့ မေၾကာက္ဘူး လုပ္ပီးေတာ့ ေသသြား ေတာ့က်ေနာ့္မွာ ေၾကာက္လဲေၾကာက္ ရြံလဲရြံပီး လက္ကုိ ေဆးေနတာ အထပ္ထပ္အခါခါပါပဲ မွတ္မွတ္ရရ အဲဒီေန႕ ညေနက က်ေနာ္ ထမင္း စားလုိ႕ကုိ မ၀င္ေတာ့ပါဘူး ေနာက္ဆုံး အေၾကာက္ဆုံး တေကာင္ကေတာ့ ကုိေရႊၾကြက္ပါ သင္းကုိ ျမင္ရင္ ဘယ္လုိ ေၾကာက္မွန္းကို မသိတာပါ ေတြ႕တဲ့ေနရာ ကေန ထြက္ေျပးတာပဲ ေ၀းရာကုိ အဲဒါေလးနဲ႕ ပတ္သက္လုိ႕ကလည္း အျဖစ္အပ်က္ေလး တခုရွိတယ္ဗ် .. တေန႕ က်ေနာ္ ရယ္ ေမေမ ရယ္ ညီႏွစ္ေကာင္ရယ္ အိမ္ရွင္းၾကမယ္ဆုိပီး ရွင္းၾကတာ က်ေနာ္ကလည္း ေတာ္ရုံတန္ရုံ အိမ္ကူတဲ့သူမဟုတ္ အဲဒီေန႕ကေတာ့ ေတာ္ေတာ့ကုိ စိတ္ပါ လက္ပါနဲ႕ကုိ ၀ုိင္းရွင္းေပးေနတာ စတုိခန္း လဲရွင္းေရာ ျဗဳန္းဆုိ ၾကြက္သိုက္ႀကီး ေတြ႕ပါေလေရာ ဒီမွာေတာ့ က်ေနာ္ရယ္ ေမေမရယ္ညီအငယ္ဆုံးရယ္က စိတ္တူ ကုိယ္တူဗ် အကုန္လုံးကုိ အသည္းအသန္ေၾကာက္ပီး အိမ္ေရွ႕ကုိ ေအာ္ပီးေတာ့ကုိ ထြက္ေျပးၾကတာ အဲလုိေကာင္ေတြကုိ မေၾကာက္တတ္တဲ့ ညီလတ္ တေကာင္ပဲ စတုိထဲ က်န္ခဲ့တယ္ေလ သူ႕ကုိပဲ ရွင္းခုိင္း ရတာေပါ့ အဲဒါကုိ ညီလတ္က အဲေလာက္ေၾကာက္ရလား ဆုိပီး က်ေနာ္တုိ႕ သုံးေယာက္ကုိ စပါေလေရာ ၾကြက္ကေလးေတြကို ေဂၚျပားနဲ႕ သယ္ က်ေနာ္တုိ႕နားကုိလာပီး ပစ္ခ် က်ေနာ္တုိ႕မွာဆုိ အလုအယက္ ေရွာင္လုိက္ၾကရတာ ေမေမလဲ သူ႕ဘာသာေၾကာက္လို႕ ေရွာင္ေနရေတာ့ ညီလတ္ကုိ ဆူလဲဆူ ေရွာင္လဲေရွာင္ေပါ့ေနာ္ အေတာ္ေတာ့ ပြဲဆူသြားတယ္ဗ် ေနာက္ဆုံး က်မွ ညီလတ္က သူစလုိ႕၀မွ အေကာင္ေတြကုိ အျပင္ သြားလႊတ္တယ္ေလ ေမေမ ဆုိ သူ႕ကုိ ဆူလုိက္တာ ေျပာမေနနဲ႕ ဘာပဲေျပာေျပာ သားအမိေတြ အဲ့အေၾကာင္း ျပန္ေျပာတုိင္း ကုိယ္စီ အသည္းအသန္ ေၾကာက္ၾကတာကုိ ျပန္ေတြးပီး ရွက္လဲရွက္ ရယ္လဲရယ္ရေပါ့ ....

ကဲ က်ေနာ္ ေၾကာက္တဲ့အေကာင္ေတြက ကုန္ေလာက္ပီထင္တယ္ က်န္ေသးရင္လဲ ေနာက္မွ ထပ္ထည့္ေတာ့မယ္ ....

အခုေတာ့ ဒီအေၾကာင္းအရာေလးကုိ သူငယ္ခ်င္း Peanut နဲ႕ ညီေလး ညေနၾကယ္ ကို ထပ္ Tag ခ်င္ပါတယ္ ခင္ဗ်ာ ....

• က်ေနာ္ သေဘၤာသား ဆက္လုပ္မယ္ ၾကံသေရြ႕မရွိမျဖစ္ ေဆာင္ထားရမယ့္ မွတ္တမ္းမွတ္ရာ တခ်ဳိ႕ ။
• က်ေနာ္ ရန္ကုန္မွာတုန္းက မိဘပုိက္ဆံျဖဳန္းပီး ေ၀ေလေလတက္ခဲ့တဲ့ သင္တန္းေတြက ဟန္ျပ Certificate တခ်ဳိ႕။
• က်ေနာ့္ ရဲ႕ မိသားစု ဓာတ္ပုံ တစ္ပုံ။ ( မရွိမျဖစ္ပါပဲ )
• အဟဲ .. က်ေနာ့္ ၇ဲ႕ အစဥ္မေျပမႈေၾကာင့္ ျပတ္ေတာက္သြားခဲ့တဲ့ ရည္းစားေဟာင္းရဲ႕ စာေတြ။
• သေဘၤာေပၚေရာက္စကေန ၄လေလာက္အတြင္း ရန္ကုန္ကုိေခၚခဲ့တဲ့ ဖုန္းကဒ္ေပါင္းမ်ားစြာ။ (ဒါေတြက တခ်ိန္မွာ အမွတ္တရေလ )